Mieszkam sobie w podobno najwiekszej miejscowosci w znaczącej okolicy. Dojezdżam sobie codzień autostrada do pracy, zmagając się z wieeelkimi cieżarówkami, SUVami... nie no żartuję. Żadnego zmagania się nie ma, co najwyżej z własnymi lękami. Ludzie tu jeżdżą tak spokojnie, że aż miło się jeździ. Wyobraźcie sobie nowiuskie Masseratti, albo Pagani które mija Was na autostradzie jadąc nieznacznie tylko szybciej od Ciebie. Takie rzeczy tylko w Connecticut.
Nie dojeżdżam bezpośrednio pod biuro klienta, dla którego pracuję, ale na parking oddalony kilka mil. Klient zorganizował dla takich osób mini vany ktore kursują dowożąc pracowników co ok. 10 minut. Dzięki temu mogę sobie porozmawiać z kierowcami. Pierwszych kilka dni miałam styczność tylko z imigrantami (na których przecież stoją całe Stany :) ) i byłam przekonana, że taka pracę wykonują tylko nie-tu-bylcy. W czwartek i piątek okazało się, że kierują także tubylcy :) Ale wszyscy co do jednego tak uprzejmi, zagadujący. Moim najśmieszniejszym chyba rozmówcą był Pan Hindus, który mówił do mnie Miss i na koniec spytał skąd jestem i po usłyszeniu odpowiedzi mówi: "I am from India" :) Co prawda takie małe, krótkie rozmówki, ale dzieki nim nasłucham sie najróżniejszych akcentów to i może będę ich lepiej rozumieć. Bo mimo, że po angielsku to sie uczę już dobrych kilkanaście lat, to ja amerykańskiego często nie rozumiem...
No a jak już mówiłam biuro mam w środku pieknego parku, po którym podobno chodzą nawet jelenie, ale na pewno wielkie amerykanskie indyki :)
Hmm... miałam pisać o Stamford ino mi nie wyszlo. Ale będzie jeszcze czas, w końcu chwile sie stąd nie ruszę.
Ale kilka zdjec:





Brak komentarzy:
Prześlij komentarz